Wanneer je op het net kijkt merk je dat overal ten lande (en daarbuiten) bibliotheekmedewerkers het 23dingen traject gaan volgen. En dat is een goede zaak, want we moeten sowieso mee met de evolutie. Stilstaan is achteruitgaan. Nog belangrijker is echter dat we er daarna ook iets mee gaan doen. Anders is het zonde van de inspanning. Probleem is dat je dan alle medewerkers van de bib moet meekrijgen. Wil je iets veranderen, dan moet iedereen "mee" zijn. En dat is nu net nog een teer punt. Bibliotheek 2.0 begint aanhangers te winnen, maar nog lang niet iedereen is er superenthousiast over.
En geef toe, begrijpelijk, want het is complex en zal nog aan complexiteit winnen...voor wie er niet echt voor openstaat.
Veel bibliotheekmedewerkers behoren tot de "tussengeneratie". We weten wel iets van het wereldwijde web, maar het is ons niet met de paplepel ingegeven. Het kost een inspanning, een veranderde denkwijze. Nog (intern voorlichtings-)werk aan de winkel...
Onze taak zal denk ik meer de richting uitgaan van begeleiden, coachen van gebruikers in hun zoektocht naar kennis. Want informatie wordt alsmaar toegankelijker, maar mensen zullen steeds meer nood hebben aan ervaren gidsen om hen door het doolhof te leiden...
En tegelijkertijd moeten we oog blijven hebben voor de gebruiker die langskomt om een boek, een cd...te lenen, een krant in te kijken, een praatje te slaan. Niet iedereen wil immers virtueel gaan. Sommigen zitten liever in de leeshoek dan op Facebook...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten