Hat artikel Into a new world of librarianship van Michael Stephens komt kort samengevat hierop neer:
De nieuwe bibliothecaris moet transparantie en openheid nastreven, de gebruiker laten participeren en met hem samenwerken. Daarbij schuwt hij geen nieuwe middelen en staat open voor nieuwe diensten. Hij let er wel op dat deze nieuwe technologie zinvol gebruikt wordt, enkel en alleen wanneer bestaande methodes achterhaald zijn. De boodschap hierbij is korte termijnplanning, snelheid. Hij beseft dat de toekomst van de bibliotheek sterk verbonden is met de ontsluiting van informatie, hoe gebruikers ermee omgaan en zelf content aanbrengen. De bibliothecaris biedt de gebruiker de middelen aan en helpt en ondersteunt waar nodig.
De nieuwe bibliothecaris moet transparantie en openheid nastreven, de gebruiker laten participeren en met hem samenwerken. Daarbij schuwt hij geen nieuwe middelen en staat open voor nieuwe diensten. Hij let er wel op dat deze nieuwe technologie zinvol gebruikt wordt, enkel en alleen wanneer bestaande methodes achterhaald zijn. De boodschap hierbij is korte termijnplanning, snelheid. Hij beseft dat de toekomst van de bibliotheek sterk verbonden is met de ontsluiting van informatie, hoe gebruikers ermee omgaan en zelf content aanbrengen. De bibliothecaris biedt de gebruiker de middelen aan en helpt en ondersteunt waar nodig.
Gelezen en tot het besef gekomen dat er in se niet echt veel veranderd is.
Alles draait in de bib rond informatie opzoeken en toegankelijk maken voor de gebruiker. En aan die kerntaken (verzamelen-ontsluiten-ter beschikking stellen) is niet geraakt.
Wat wel veranderde, zijn de "tools", de middelen die daartoe gebruikt worden (taggs en recensies aangebracht door gebruikers, RSS, aankondigingen via biblog, wiki's,.. ) en de groeiende participatie van "niet-specialisten" binnen de bibliotheeksfeer. En de bibliothecaris wordt...coach.
Een niet te stuiten evolutie...
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten